Lettergrootte veranderen

BLOG: Alles is anders gepubliceerd: 24-03-2020


Geestelijk verzorger Christine van Dijk heeft een blog en het prachtige gedicht JIJ geschreven over deze heftige Coronatijd. Over dat we trots zijn op onze collega's die keihard werken.

En dan opeens is alles anders. Nog geen twee weken geleden nog maakten we grapjes als we elkaar begroetten: nee, maar even geen handen geven…

En nu is het zomaar heel dicht bij gekomen: mensen ziek thuis, wat zou het zijn, wel of geen Corona? Ook zitten veel collega’s thuis te werken, je bent de verbinding kwijt, iedereen moet zien dat hij/zij de benen eronder houdt en de moed erin. Frustrerend dat je van afstand maar moet hopen dat de collega’s die wel aan het werk zijn het gaan redden.

Iedereen probeert te doen wat het beste is voor ons allemaal: sociale contacten op een andere manier, niet face to face, even vlug boodschappen doen. Even een telefoontje naar een vrijwilliger, collega, familielid van bewoners of je eigen familie of buren.

De mensen die wel aan het werk zijn in de zorg, schoonmaak, bij de receptie, binnen het MT, in de Communicatie en op nog veel meer plekken in de organisatie moeten door de maatregelen doen wat ze niet willen: mensen op afstand houden, familie de toegang ontzeggen tot de locaties, zorgen voor de veiligheid van bewoners en van zichzelf. Het voelt niet goed, maar het kan niet anders. Het is de wereld omgekeerd. Alles is anders. Maar wat wel opbloeit is de solidariteit, dat is prachtig om te merken. Bij voorbeeld het applaus in heel Nederland voor al die harde werkers die zorgen voor alle mensen die van ons afhankelijk zijn. We snappen weer even heel goed dat we elkaar allemaal nodig hebben, dat we samen sterk staan. Daarom dit gedicht. Als steun in de rug. Om te laten merken dat we elkaar niet vergeten.